Ballistic Whippets Een blogje over het leven met onze Whippets.

In Leek is traditioneel met Pinksteren een coursing, heel pakkend, de "Pinkstercoursing" genoemd. Het is een xe9xe9ndaagse coursing, maar veel mensen gaan vrijdagavond al, en maandag pas weer weg. Zo ook wij. Het domste tijdstip om van het Zuiden naar het Noorden te gaan, is rond een uur of vijf, als de files beginnen. En nog dommer is het, als je dat op de vooravond van een lang weekend doet.

Dus..stapten wij op vrijdagmiddag om een uur of half vijf in de auto, honden achterin, caravan achteraan, om al filerend heel Nederland te doorkruisen. Het was veel stilstaan en dat met een paar honderd kilometer voor de boeg. Zucht. Maar xe9xe9nmaal aangekomen was het leed snel geleden, de wijn rap ingeschonken en we werden letterlijk en figuurlijk warm verwelkomd met een vuur.

De dames maakten het zich gemakkelijk op mijn bed om even bij te komen van de lange rit.

De zaterdag was heerlijk. Luieren in de zon, even naar de kermis, wijntje drinken, even her en der kletsen, beetje lezen, nog een wijntje drinken. Geen beter leven dan een goed leven. ‘s Avonds een barbecue, waarbij  Katja en Han, Jacqueline en Gert-Jan, Mart, Daaf en ik gezelschap kregen van Wim en Lisette. Jacqueline maakte haar fameuze recept: gecremeerde banaan. Hierbij gaat een banaan op de barbecue tot-ie pikzwart ziet, dan wordt hij opengesneden, komt er een scheut Cointreau in en die wordt ook nog eens aangestoken. Het lijkt de droom van een pyromaan maar het is heerlijk, vooral met een dot slagroom er op.

Je zou er je bord bij aflikken. (Let wel: dit is niet Sonja-proof!!)

Natuurlijk valt er voor de honden ook iets af, wat resten gebraden vlees, wat brood..en daar zeggen ze beslist geen nee tegen.

Na het eten een beetje lichaamsbeweging. Jacqueline en Daaf meten hun krachten in een potje Jeux de Boules.

Voor de mannen is het afwas-seizoen geopend, waarbij Han formeel  het eerste vochtige maar schone afwasstuk plechtig aan Wim overhandigt.

De volgende dag het serieuze werk: de coursing. Tot mijn grote spijt moest ik Maggie terugtrekken. Ze had een dikke teen, maar ik dacht dat die aardig op weg was naar genezing, Maggie heeft geen pijn, loopt kilometers mee aan de fiets en springt en speelt volop. Ik wilde haar goed tapen en kijken wat er van kwam. Maar toch voelde het niet 100"% goed.  Jacqueline vond het zeker geen goed idee. Dus besloot ik om Katja te vragen om even mee te kijken. Samen kwamen we tot de conclusie dat de nagel en het voetzooltje van de teen in kwestie, niet helemaal goed stonden en dat dit toch niet te wijten was aan de zwelling. Geen coursing dus, maar Dr. van de Rijt voor Maggie, later deze week gaan we.

Dus had ik alleen Donna voor de proefronde, zij is te jong met haar 17 maanden, en Harley. Met Donna deden we een expiriment. Mijn broer leende ons een heel klein, licht cameraatje dat we bij Donna aan de muilkorf bevestigden. Zo zouden we de coursing door het oog van de whippet kunnen bekijken. Of het een succes ging worden wisten we niet, en later deze week ziet u het resultaat. Donna courste mooi en snel, ze is heerlijk wendbaar.

Wat altijd een mooi gezicht is in Leek, is als de haasrondbrengers op hun quads samen het parcours verkennen. Imposant. Gert-Jan was de hele dag in actie, en aan het eind van de dag kon je aan hem goed zien hoe mooi zacht de grond was in Leek. En hier en daar wat modderig, dat ook.

Harley liep de eerste keer met een voormalig renkampioen. Een slechte match, Harley courst goed maar is niet snel.

De tweede keer courste hij met Sioux van Leo, en dat was wel een goede match, twee zeer gepassioneerde, exact coursende honden. Prachtig coursing was dit, genieten! Zowel Harley als Sioux namen de hindernis met veel flair. Harry kreeg veel punten voor deze course maar kon helaas de lagere punten van de ochtend niet ophalen.

Toch was Harley behoorlijk opgewekt, want naast een heerlijke dag coursen kwamen ook de drie mooie whippetdames van Monique hem aanmoedigen, en dat is toch een hele eer. Harley heeft nog altijd oog voor vrouwelijk schoon. Die dames gedroegen zich overigens niet zo heel damesachtig als ze het haas zagen.

Bij de finale bleek (voor de whippets) de eerste prijs bij de reuen voor Akin’s Johnny Walker van Jacqueline, en de eerste prijs bij de teven voor Delirious Gates of Eden van Han, Katja, Ad en Renny. Bovendien had Eden het hoogste puntenaantal van de dag en won hiermee de Naughty Prudenscup, een afzichtelijk lelijke beker die gelukkig op de club moet blijven omdat het een wisselbeker is. Maar dat doet niets af aan de prestaties, Eden en Johnny, proficiat!!!

Al met al een heerlijk weekend, waarin we flink bijgebruind zijn, bijgekletst hebben en vooral genoten hebben van mooi coursing.